Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

Προεκλογική εικόνα με φόντο τον Ενιαίο Δήμο

Άρχισαν τα όργανα στη Νάξο για τις επερχόμενες δημοτικές εκλογές με φόντο το νέο Καποδίστρια ΙΙ. Κόσμος και κοσμάκης έχει ξεχυθεί στους δρόμους, προσεγγίζοντας υποψήφιους για να καταρτίσουν ψηφοδέλτια. Η λογική του «όποιος πρόλαβε… τον Κύριον είδε» επικρατεί, δημιουργώντας σε άλλους ανησυχία, σε άλλους αγωνία και σε άλλους πανικό. Υπάρχει ο φόβος ότι με το νέο Καποδίστρια θα είναι πιο δύσκολη η εξεύρεση υποψηφίων, τουλάχιστο στα χωριά, αυτό όμως εξαρτάται και από τον αριθμό των ψηφοδελτίων που θα προκύψουν.
Με τη σημερινή κατάσταση αποσύνθεσης και διάλυσης που επικρατεί στις τρεις δημοτικές παρατάξεις του Δήμου Νάξου, αλλά και του Δήμου Δρυμαλίας, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αν κάποιες από αυτές θα καταφέρουν ή θα επιχειρήσουν να καταρτίσουν εκ νέου ψηφοδέλτια. Οι τάσεις είναι φυγόκεντρες, η κατακραυγή του κόσμου τις ενισχύει και η βεβαιότητα ότι νέες παρατάξεις βρίσκονται υπό επώαση έχει αρχίσει να προκαλεί νευρικότητα και άγχος στις ηγεσίες των εν ενεργεία δημοτικών παρατάξεων.
Η φήμη ότι μια νέα παράταξη, πολυσυλλεκτική, υπερκομματική και απαρτισμένη με καταξιωμένα και ανιδιοτελή πρόσωπα της ναξιακής κοινωνίας είναι στα σκαριά έχει αρχίσει να μετατρέπεται σε βεβαιότητα και δε φαίνεται ότι θα αργήσει η νέα διακήρυξη να δημοσιοποιηθεί.
Φημολογείται μάλιστα ότι η παράταξη αυτή θα συμβολίσει και θα επιδιώξει να φέρει τη νέα ελπίδα για το νησί μας, για να φύγει η Νάξος μπροστά, να ξεκολλήσει από τη στασιμότητα και τη μιζέρια. Για να δοθεί επιτέλους ο απαιτούμενος σεβασμός στον πολίτη, στη νεολαία, στο περιβάλλον, την παιδεία, την υγεία, τα έργα υποδομής. Για να ιεραρχηθούν σωστά τα προβλήματα και να αναζητηθούν αποτελεσματικές λύσεις, με ανιδιοτέλεια και αποτελεσματικότητα.
Παράλληλα όμως με την αναμενόμενη νέα πρωτοβουλία πολιτών, είναι βέβαιο ότι θα ξαναγίνουμε θεατές στο ίδιο έργο που παίζεται σε κάθε δημοτική αναμέτρηση: θα δούμε πρόσωπα που έχουν ήδη συμμετάσχει στα δημοτικά συμβούλια και έχουν εγγράψει αρνητική παρουσία για τον τόπο να πασχίζουν να παραμείνουν στην εξουσία υποσχόμενοι τα πάντα στους πάντες, θα ακούσουμε την ίδια προεκλογική κασέτα με τις ίδιες ακριβώς υποσχέσεις που δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Θα δούμε κομματικές φιγούρες να πασχίζουν να εμφανίσουν τα κομματικά τους προσόντα ως κοινωνική καταξίωση και προσφορά προς τον τόπο, εκμεταλλευόμενοι την εξάρτηση των πολιτών από τα κόμματα. Θα δούμε εμφανίσεις στα παρατημένα χωριά μας προσώπων που αθέτησαν τις υποσχέσεις τους και ζητούν ανανέωση του ίδιου συμβολαίου "τιμής".
Μπορεί να δούμε και πολίτες που θα πέσουν για μια ακόμη φορά στην ίδια παγίδα, στο ίδιο δόλωμα υπερψηφίζοντάς τους, με το βλέμμα στην εξυπηρέτηση μικροσυμφερόντων, προσκολλημένοι στα κόμματα, εθισμένοι στις πελατειακές σχέσεις, ενώ στην πραγματικότητα θα γίνονται μακροπρόθεσμα υπαίτιοι για τη ζημιά που θα συνεχίσει να υφίσταται μετεκλογικά ο τόπος και όλοι μας μαζί.
Ένα είναι σίγουρο! Ο Ενιαίος Δήμος αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση των τελευταίων ετών και το μέλλον του νησιού μας υπαγορεύει την ενεργοποίηση νέων προσώπων, ικανών, με νέες αντιλήψεις και πρακτικές και ανάληψη συλλογικής ευθύνης.

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009

Για το Δημοτικό Συμβούλιο Νάξου που "συζήτησε" τα προβλήματα ασφάλειας των μαθητών

Προχτές αντικρίσαμε την πιο θλιβερή ίσως εικόνα του Δημοτικού μας Συμβουλίου. Μέσα στο «ναό της Δημοκρατίας», την αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Νάξου, είδαμε ουσιαστικά την κατάντια του Δήμου μας, πρόσωπα θλιμμένα, γεμάτα ένταση, ενοχές και αισθήματα ανικανότητας. Είδαμε πρόσωπα που κινούνται με κομματικές παρωπίδες, χωρίς καμία διάθεση συνεννόησης και παραδοχής ευθυνών, πρόσωπα που μπορούν αλλά δε θέλουν ή θέλουν αλλά δεν μπορούν.

Πρόσωπα που αν τους επέτρεπε το θεσμικό πλαίσιο και το αίσθημα αξιοπρέπειάς τους, θα είχαν υποβάλει προ πολλού την παραίτησή τους.

Μόνο κραυγές, ύβρεις, κορώνες, αλληλοκατηγορίες, αντιδημοκρατικές συμπεριφορές, ανούσιες αντιπαραθέσεις, έλλειψη αλληλοσεβασμού και τελικά αποφυγή ανάληψης ευθυνών.

Ένα δημοτικό συμβούλιο με γερασμένα πρόσωπα, γερασμένες ιδέες, ξεπερασμένες πρακτικές, αναποτελεσματικότητα.

Σε κάθε προσπάθεια κριτικής από τους δημότες, προσπαθούν να βρουν σκοπιμότητες, κομματικές ή προσωπικές. Δεν μπορούν και δε θέλουν να δεχτούν ότι υπάρχουν και άνθρωποι που δε λειτουργούν με βάση το δικό τους συμφέρον αλλά με βάση το συλλογικό συμφέρον. Δεν μπορούν να δεχτούν ότι υπάρχουν δημότες που πονάνε για τον τόπο τους, για την κακοποίησή του, για την έλλειψη προοπτικής, για τη στασιμότητα και την οπισθοδρόμηση, για την έλλειψη σεβασμού προς τους πολίτες. Θεωρούν ότι όλοι οι άλλοι λειτουργούν όπως λειτουργούν οι ίδιοι.

Προς Θεού, όμως, μην τους ισοπεδώσουμε όλους. Σίγουρα ανάμεσά τους υπάρχουν και εξαιρέσεις.

Όπως έχω ξαναγράψει, η συντριπτική πλειονότητα των μελών του παρόντος Δημοτικού Συμβουλίου πρέπει να αποχωρήσει αργά ή γρήγορα. Θα είναι η μεγαλύτερη προσφορά τους προς τον τόπο.

Όσον αφορά στην απουσία των συναδέλφων μου εκπαιδευτικών από τη συνεδρίαση, η εξέλιξη και το αποτέλεσμα της συνεδρίασης τους δικαιώνει. Σε μια κακόγουστη, αντιδημοκρατική, μεθοδευμένη, υποβαθμισμένη «συζήτηση» τέτοιου επιπέδου δεν αρμόζει να παρευρίσκονται εκπαιδευτικοί. Εξάλλου, ο Δήμος απέφυγε επιμελώς να αποστείλει προσκλήσεις στα σχολεία. Για τον ίδιο λόγο αποχώρησα κι εγώ εκφράζοντας τη λύπη μου και την αγανάκτησή μου για την κατάντια.

Οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να συνεχίσουν να λειτουργούν θεσμικά, να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφάλειας και εγγράφως να ζητούν τις παρεμβάσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης. Οι ίδιοι θα πρέπει να αναλάβουν κάθε ευθύνη στο εξής, αφού όπως αποδείχτηκε, δεν μπορεί κανείς να περιμένει από το Δήμο πολλά πράγματα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η περίπτωση του 1ου Δημοτικού: ενός σχολείου που μόνο κακοποιείται από το Δήμο μέχρι σήμερα, όταν όμως ζητούνται αναγκαίες παρεμβάσεις για την ασφάλεια των μαθητών και για ανθρώπινες συνθήκες εκπαίδευσης, καμία ή ελάχιστη ανταπόκριση.

Από τη διετή μου ως τώρα θητεία ως διευθυντής του σχολείου έχω υποβάλει 4 έγγραφα στο Δήμο το 2008 και άλλα 4 έγγραφα το 2009 ζητώντας επανειλημμένως να γίνουν αναγκαίες παρεμβάσεις για την ασφάλεια των μαθητών και για άλλα θέματα.

Στα έγγραφα αυτά αναφέρονται θέματα όπως ο έλεγχος της στατικότητας του σχολείου, τα πρέκια των παραθύρων, τα οποία παραμένουν επικίνδυνα, οι σοβάδες που αποκολλούνται, τα φουσκωμένα κουφώματα, από τα οποία αυτή τη στιγμή ελάχιστα ανοιγοκλείνουν, ο διάδρομος και οι αίθουσες που πλημμυρίζουν, η κακή κατάσταση του προαυλίου που ευθύνεται για τους συνεχείς τραυματισμούς των μαθητών, η απουσία προειδοποιητικών σημάτων για διάβαση μαθητών, οι δεντροφυτεύσεις εντός κι εκτός σχολείου και άλλα. Περιττό να πούμε ότι σε κανένα απολύτως έγγραφο δεν έχει δοθεί έγγραφη απάντηση από το Δήμο Νάξου.

Άλλα 3 έγγραφα προς την τοπική αυτοδιοίκηση (Δήμο και Επαρχείο) είχαν υποβληθεί το 2005 και 2 ακόμη έγγραφα το 2007 για παρόμοια θέματα, από τα οποία δυστυχώς πολλά διαιωνίζονται μέχρι σήμερα.

Δυστυχώς η τοπική αυτοδιοίκηση δε μας βοηθάει στη δουλειά μας. Αντί να ασκούμε απερίσπαστοι τα διοικητικά μας καθήκοντα, αναλωνόμαστε στο να κάνουμε απάντληση νερού, να μαστορεύουμε, να συντάσσουμε συνεχώς έγγραφα για να ξαναζητάμε τα ίδια και τα ίδια.

Ο Δήμος όφειλε πριν την έναρξη του σχολικού έτους ή στο πρώτο δεκαήμερο του Σεπτέμβρη να στέλνει όλα τα συνεργεία που απαιτούνται για προληπτικούς ελέγχους και εργασίες συντήρησης και επισκευής των εγκαταστάσεων όλων των σχολείων. Αν υπήρχε πραγματικό ενδιαφέρον, θα μπορούσε επίσης επίσημα να ζητείται από όλους τους διευθυντές η καταγραφή των προβλημάτων κάθε χρόνο.

Επισημαίνω για μια ακόμη φορά την ανάγκη να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Πρέπει επιτέλους η Νάξος να προχωρήσει μπροστά, οι πολίτες απαιτούν σεβασμό, το περιβάλλον, η υγεία, η παιδεία δεν μπορούν να περιμένουν την ευαισθητοποίηση της παρούσας δημοτικής αρχής. Οι πολίτες θα πρέπει να γίνουν περισσότερο ενεργοί και να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν. Η μόνη λύση είναι η συμμετοχή στα κοινά ανθρώπων που πραγματικά ενδιαφέρονται για τον τόπο τους.

Προσωπικά, είμαι και θα παραμείνω ενεργός πολίτης και μάλιστα θα είμαι πρωτεργάτης σε κάθε πρωτοβουλία διαμόρφωσης μιας νέας ελπίδας για το νησί.

Κών/νος Κλουβάτος

Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2009

Τα κροκοδείλια δάκρυα, η ομολογία ευθυνών, το όψιμο ενδιαφέρον και η παντελής έλλειψη ευαισθησίας

Με αφορμή το πρόσφατο τραγικό μαθητικό δυστύχημα καταθέτω τις παρακάτω σκέψεις:

Ευθύνες σίγουρα υπάρχουν, είναι συγκεκριμένες και εύκολα προσωποποιούνται, όσο κι αν διαχέονται σε περισσότερα πρόσωπα, όσο κι αν τα πρόσωπα αρνούνται να αναλάβουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης. Όμως το θέμα τελεί υπό δικαστική διερεύνηση και οφείλουμε όλοι να περιμένουμε με σεβασμό το σχετικό πόρισμα.

Ο Δήμος της Νάξου, έστω και πολύ αργά, ομολογεί έμμεσα τις βαρύτατες ευθύνες του για την έλλειψη ασφάλειας στις υποδομές των δημόσιων χώρων. Αυτή είναι η πραγματική σημασία και το περιεχόμενο της αίτησης της μείζονος αντιπολίτευσης για έκτακτη σύγκληση του Δημοτικού Συμβουλίου προκειμένου να συζητηθεί η ασφάλεια των υλικοτεχνικών υποδομών του Δήμου. Αποτελεί σαφή ομολογία ότι θα μπορούσαν και θα έπρεπε να είχαν γίνει όλοι οι απαιτούμενοι έλεγχοι και να έχουν προβλεφθεί οι ενδεχόμενοι κίνδυνοι σε όλους τους δημόσιους χώρους και ειδικά στους χώρους άθλησης παιδιών. Πολύ αργά ευαισθητοποιηθήκατε, κύριοι της αντιπολίτευσης και της συμπολίτευσης. Η δικαιοσύνη όμως και οι πολίτες δεν είναι αργά να βγάλουν τα συμπεράσματά τους.

Καταδεικνύεται η ανάγκη έναρξης μιας σοβαρής συζήτησης για τις πραγματικές προτεραιότητες και ανάγκες της κοινωνίας μας, επικεντρώνοντας επιτέλους το ενδιαφέρον στους κατοίκους του νησιού μας, στη νέα γενιά, στην ανάπτυξη και βελτίωση των υποδομών υγείας και παιδείας, με γνώμονα το σεβασμό στον πολίτη και στο περιβάλλον.

Είναι αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε η ενεργοποίηση των πολιτών και η συμμετοχή τους στα κοινά. Οι μέχρι σήμερα αυτοδιοικητικές πρακτικές έχουν αποδειχτεί αναποτελεσματικές, όπως και τα πρόσωπα που τις εκφράζουν και τις εφαρμόζουν. Απαιτείται η συστράτευση όλων των υγιών δυνάμεων της κοινωνίας μας, των νέων ανθρώπων και των ανθρώπων που μπορούν και θέλουν πραγματικά και μπορούν να εργαστούν για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής στον τόπο μας και τη διαμόρφωση θετικών προοπτικών για τη νέα γενιά. Σε αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να αξιοποιηθεί το ευκαιριακό ενδιαφέρον πολλών συμπολιτών μας που άρχισαν επιτέλους να ασκούν δημόσια κριτική. Επειδή όμως μόνο με ευχολόγια, αφορισμούς και ευκαιριακή κριτική δεν αντιμετωπίζονται τα χρόνια προβλήματα του τόπου μας, είναι καιρός να αναλάβουμε όλοι έμπρακτα τις ατομικές και συλλογικές ευθύνες που μας αναλογούν με την ενεργή συμμετοχή μας στα κοινά.

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2009

ΟΙ ΤΟΠΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΑΠΑΙΤΟΥΝ: «ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟ»

Η νοοτροπία της ανάμειξης των κομμάτων στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης και μάλιστα ο καθορισμός από τα κόμματα των προσώπων, του εκλογικού αποτελέσματος και των πολιτικών που στη συνέχεια θα ακολουθηθούν δεν είναι φαινόμενο των τελευταίων χρόνων. Από συστάσεως σχεδόν του ελληνικού κράτους τα κόμματα αντιμετώπιζαν την τοπική αυτοδιοίκηση ως προέκταση της πολιτικής τους εξουσίας. Ωστόσο, αυτός ο αδικαιολόγητος κομματισμός στα θέματα τοπικής αυτοδιοίκησης μόνο αρνητικά αποτελέσματα επέφερε στις τοπικές κοινωνίες.
Η κομματικοποίηση των εκλογών της τοπικής αυτοδιοίκησης οδηγεί στην επικράτηση των κομματικά ισχυρών προσώπων αλλά όχι απαραίτητα των πιο άξιων ατόμων της τοπικής κοινωνίας. Το γεγονός ότι τα πρόσωπα αυτά είναι κατά κανόνα καθοδηγούμενα και πλήρως εξαρτημένα από τους κομματικούς μηχανισμούς, διαποτισμένα με την παλαιοκομματική νοοτροπία των πελατειακών σχέσεων, της ημετεροκρατίας, της παράκαμψης κάθε αξιοκρατικής διαδικασίας, της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος, της αποφυγής του πολιτικού κόστους και της ικανοποίησης του προσωπικού και μικροπολιτικού συμφέροντος, καθιστά την τοπική αυτοδιοίκηση αναποτελεσματική και επιζήμια για τις τοπικές κοινωνίες.

Η στρέβλωση στη λειτουργία της τοπικής αυτοδιοίκησης έχει δυο όψεις:

1η περίπτωση: Ταύτιση τοπικής αυτοδιοίκησης και κεντρικής εξουσίας. Είναι η περίπτωση κατά την οποία ο φορέας αυτοδιοίκησης ελέγχεται πολιτικά από την κεντρική εξουσία, δηλαδή η πλειοψηφία του ανήκει στον κυβερνητικό κομματικό χώρο. Στην περίπτωση αυτή, η αγαστή συνεργασία της δημοτικής ή νομαρχιακής αρχής με την κυβέρνηση μπορεί να αποβεί ευεργετική για τις τοπικές κοινωνίες - τουλάχιστο σε περιόδους οικονομικής άνθησης – καθώς η άντληση πόρων γίνεται ανεμπόδιστα και απλόχερα. Γιατί σε περιόδους οικονομικής δυσπραγίας, όπως αυτήν που βιώνει σήμερα η χώρα μας με πρωτοφανή ίσως τρόπο, ακόμη και οι «ημέτερες» τοπικές αυτοδιοικήσεις μπορούν να λειτουργήσουν στην κατεύθυνση μη υλοποίησης των δεσμεύσεων προς τις τοπικές κοινωνίες με στόχο την εξοικονόμηση εθνικών πόρων.

2η περίπτωση: Συγκρουσιακή σχέση τοπικής αυτοδιοίκησης και κεντρικής εξουσίας. Η κλασική περίπτωση, κατά την οποία η κεντρική εξουσία υπονομεύει τις προσπάθειες της τοπικής αυτοδιοίκησης όταν η δεύτερη δεν ελέγχεται από την πρώτη. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που η τοπική αυτοδιοίκηση επιχειρεί να υλοποιήσει έργα πνοής και η κεντρική εξουσία θέτει εμπόδια, μην εγκρίνοντας, μη χρηματοδοτώντας, καθυστερώντας αδικαιολόγητα ή τελικά ακυρώνοντας έργα, προκειμένου το πολιτικό όφελος να μην πιστωθεί σε διαφορετικό κομματικό χώρο. Τα εμπόδια τίθενται σε διάφορα επίπεδα εξουσίας: (α) σε επίπεδο του ίδιου φορέα τοπικής αυτοδιοίκησης (από τις ενστάσεις των μελών της μειοψηφίας), (β) σε επίπεδο περιφέρειας και (γ) σε επίπεδο κεντρικής εξουσίας.

Ένας μπλόγκερ λέει το ίδιο πράγμα πολύ πιο απλά:

Φανταστείτε έναν Δήμαρχο κόμματος Α, και να βρίσκεται στην εξουσία το κόμμα Β. Ε, τι πιστεύετε, θα δώσουν στον Δήμαρχο αυτόν από αυτά που ζητάει; Και το αντίστροφο. Πόσο άδικο θα είναι ένας Δήμαρχος του κόμματος Α, με το κόμμα Α στην εξουσία, να αντλεί απλόχερα κεφάλαια, ή άλλου είδους έργα, για την πόλη του σε σχέση με άλλες πόλεις; (http://sotiris-koukios.blogspot.com/2007/05/blog-post_21.html)

Διαπιστώνεται λοιπόν ότι η κομματικοποίηση της αυτοδιοίκησης είναι ένα νόμισμα με δύο όψεις. Ανεξάρτητα όμως από την όψη που θα προκύψει, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: το τοπικό συμφέρον υποχωρεί έναντι του κομματικού συμφέροντος, διαιωνίζονται παλαιοκομματικές νοοτροπίες (ρουσφέτια, συναλλαγές, αναξιοκρατία, αυταρχισμός, αλαζονεία, διαφθορά, κ.ο.κ.) και τελικά η παραγωγή ωφέλιμου έργου για τις τοπικές κοινωνίες ελαχιστοποιείται. Συναντάμε πρόσωπα που θέλουν …αλλά δεν μπορούν ή πρόσωπα που μπορούν… αλλά δε θέλουν να δράσουν, είτε λόγω σύγκρουσης με την κεντρική εξουσία είτε για λόγους κομματικής πειθαρχίας είτε λόγω δικής τους αναποτελεσματικότητας.

Συμπερασματικά

Η τοπική αυτοδιοίκηση με τη σημερινή της μορφή είναι άμεσα εξαρτημένη από τα κόμματα και για το λόγο αυτό διακατέχεται από τις ίδιες αδυναμίες και δυσλειτουργίες του πολιτικού συστήματος που την καθιστούν αναποτελεσματική. Αυτή η εξάρτηση δεν έχει επιτρέψει την ενεργοποίηση των ικανότερων προσώπων στις τοπικές κοινωνίες και την ανιδιοτελή άσκηση του αυτοδιοικητικού έργου προς όφελος των πολλών.
Είναι επιτέλους ανάγκη να απαλλαγεί η τοπική αυτοδιοίκηση από τα δεσμά των κομμάτων και ο εκλογικός αγώνας να επικεντρώνεται μόνο σε επίπεδο προσώπων με την καθιέρωση ενός ενιαίου ψηφοδελτίου, στο οποίο θα μπορούν να συμμετέχουν και να αναμετρούνται τα πιο ικανά πρόσωπα της τοπικής κοινωνίας, πρόσωπα κοινής αποδοχής, αδέσμευτα και ανιδιοτελή, πρόσωπα που ενδιαφέρονται να εργαστούν για το κοινό συμφέρον και όχι για όφελος κάποιου κόμματος. Πρόσωπα που θα αναδεικνύονται με βάση την κοινωνική ή επαγγελματική τους προσφορά στον τόπο τους και όχι για την προσφορά τους στα κόμματα. Πρόσωπα με κύρος και ικανότητες, καταξιωμένα στην τοπική κοινωνία και όχι καταξιωμένα στην κομματική ιεραρχία. Πρόσωπα που θα επιλέγονται από τους πολίτες για το ήθος, την εντιμότητα, το δυναμισμό, τις αξίες που πρεσβεύουν, τον καθαρό τους λόγο και την τεχνογνωσία τους και όχι πρόσωπα επιλεγμένα και χειραγωγούμενα από τους κομματικούς μηχανισμούς.
Εμείς οι πολίτες των τοπικών κοινωνιών δεν πρέπει να επιτρέψουμε για ακόμη μια φορά στα κόμματα να καθορίσουν ποιος θα διοικήσει τον τόπο μας, γιατί το συμφέρον των κομμάτων ποτέ δεν ευθυγραμμίστηκε με το δικό μας συμφέρον. Να πούμε όχι στο κομματικό χρίσμα των τοπικών αρχόντων, ναι στην αδέσμευτη συμμετοχή και επιλογή των ικανών προσώπων. Καθιέρωση πολυσυλλεκτικών ψηφοδελτίων με καταξιωμένα στην κοινωνία πρόσωπα και κατάργηση των (παλαιο)-κομματικών ψηφοδελτίων με τα κομματικά αρεστά και χειραγωγούμενα πρόσωπα.

Κυριακή, 30 Αυγούστου 2009

Η ΑΦΙΣΟΡΥΠΑΝΣΗ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ

Τέτοιο χαρτομάνι δεν είχαμε δει στη Νάξο ούτε στις πιο κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις.
Τη μια η Χαρούλα, την άλλη ο Πλούταρχος, κάθε γωνιά της Νάξου, κάθε κολώνα και κάθε ορατό σημείο γέμισε αφίσες και πανό. Οι περισσότερες από αυτές παραμένουν για μέρες, καταστρέφοντας κάθε έννοια αισθητικής και γεμίζοντας αρνητικές εντυπώσεις τους επισκέπτες. Για μας τους μόνιμους κατοίκους δε λέω τίποτε. Εμείς οι άμοιροι είμαστε ούτως ή άλλως τα υποζύγια που υπομένουν κάθε καλοκαίρι όλο αυτό το αυτοκινητομάνι, την πολυκοσμία, το σκουπιδομάνι, το θόρυβο, την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και όλα τά άλλα "καλά" του τουρισμού.
Φέτος όμως έβαλε το χεράκι της και η Δημοτική Αρχή για να γίνει, λέει, η Νάξος πιο ελκυστική, να τραβήξει κόσμο κι από τα γύρω νησιά. Ο τρόπος που βρέθηκε ήταν αυτός που περιγράφτηκε παραπάνω. Γέμισε δυο φορές το στάδιο της Νάξου από Έλληνες, η εντύπωση όμως των τουριστών από όλη αυτή την κατάσταση θα αποτυπωθεί δυστυχώς στο μέλλον και δε φαντάζομαι ότι ήταν θετική. Δυο τρεις χρονιές αν ξαναγίνει αυτό θα διώξουμε οριστικά τον τουρισμό από το νησί μας κι ας λένε αυτοί που τα οικονόμησαν από τις φετινές συναυλίες ότι ευεργέτησαν το νησί. Μόνο ζημιά έκαναν στην εικόνα της Νάξου με τέτοια υποβάθμιση του περιβάλλοντος από τις αφίσες.

Αν ήταν άξιοι να κάνουν συναυλίες χωρίς αυτό το αφισομάνι, τότε θα λέγαμε όλοι "μπράβο τους", αλλά με τέτοιο τίμημα λέμε όλοι "αίσχος".

Αναρωτιέμαι γιατί τόσες μουσικές ή άλλες πολιτιστικές βραδιές που διοργάνωσε ο ΠΟΔΝ δε διαφημίστηκαν σχεδόν καθόλου και δυστυχώς είχαν μικρή προσέλευση παρά την πολιτιστική τους αξία και οι δύο τελευταίες συναυλίες διαφημίστηκαν τόσο έντονα; Μήπως επειδή οι πρώτες είχαν ελεύθερη είσοδο ενώ οι τελευταίες είχαν εισιτήριο; Follow the money, λένε οι Αμερικανοί για να βρεις την αιτία των όσων συμβαίνουν και φαίνεται ότι δεν έχουν άδικο.

Πρόταση

Ο Δήμος Νάξου θα μπορούσε να κάνει κάτι πολύ απλό, προσοδοφόρο και αποτελεσματικό. Να καθιερώσει ένα συμβολικό χρηματικό ποσό για την ανάρτηση αφισών από οποιονδήποτε πολίτη. Κάθε ενδιαφερόμενος θα επισκέπτεται το Δήμο άμεσα και θα δηλώνει τον αριθμό των αφισών που θα αναρτήσει. Αφού σφραγιστεί κάθε αφίσα στο πίσω μέρος, ο ενδιαφερόμενος θα προπληρώνει ένα ποσό της τάξης των 100 - 1000 ευρώ, ανάλογα με τον αριθμό και το μέγεθος των αφισών και θα παίρνει την απόδειξή του. Αφού αναρτήσει τις αφίσες, θα είναι υποχρεωμένος να τις ξηλώνει μέσα σε δύο μέρες μετά την αναγραφόμενη ημερομηνία της εκδήλωσης στην οποία αναφέρονται. Αν αυτό γίνει θα τους επιστρέφεται ένα μεγάλο μέρος του προκαταβληθέντος ποσού, αν δε γίνει αυτό, ο Δήμος θα παρακρατεί όλο το ποσό και θα ξηλώνει τις αφίσες με ευθύνη δική του. Αν διαπιστωθεί ότι έχουν αναρτηθεί περισσότερες από τις δηλωμένες αφίσες, κάτι που θα διαπιστώνεται εύκολα από την απουσία σφραγίδας στο πίσω μέρος της αφίσας ή αφίσες χωρίς την παραπάνω διαδικασία, θα καταβάλλεται επιπλέον πρόστιμο για όποιον παραβεί την διάταξη αυτή. Τέλος, ο Δήμος θα πρέπει να ορίσει σε ποια ακριβώς σημεία μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να κολλάνε αφίσες.
Είναι ιδιαίτερα απλές διαδικασίες, οι οποίες θα έχουν ως αποτέλεσμα: (α) τη συγκέντρωση χρημάτων από το Δήμο για πολιτιστικούς σκοπούς και (β) τη διατήρηση του περιβάλλοντος σε σε καλή κατάσταση, (γ) την αναζήτηση άλλων εναλλακτικών και φιλικών στο περιβάλλον τρόπων διαφήμισης πέρα από την αλόγιστη χρήση χαρτιού και μουσαμά.

Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2009

ΠΟΔΔ - ΠΟΔΝ: σημειώσατε 1

Από την ίδρυση των δύο πολιτιστικών οργανισμών των ναξιακών δήμων, του Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Δρυμαλίας και του Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Νάξου έχουν πραγματοποιηθεί πληθώρα εκδηλώσεων. Ως προς τον αριθμό, τη βαρύτητα και την πρωτοτυπία των εκδηλώσεων η ζυγαριά αναμφισβήτητα έχει γείρει προς την πλευρά της Δρυμαλίας. Εκδηλώσεις ζωντανές, διαδραστικές, συμμετοχικές, με χρώμα τοπικής παράδοσης και πολιτισμού. Όχι μόνο θέαμα και εντυπωσιασμός, αλλά εργαλειακή στόχευση και παραγωγή πολιτισμικού προϊόντος. Όχι μόνο προς τέρψη του κοινού αλλά και για προβληματισμό και ευαισθητοποίησή του.
Η πρόσφατη ανασυγκρότηση του Δ. Σ. του μέχρι πρότινος παραπαίοντος ΠΟΔΝ αποτελεί την ύστατη ελπίδα για να βρει ο πολύπαθος φορέας το βηματισμό του, να επανακτήσει το χαμένο κύρος του - αν είχε και ποτέ κύρος - και να επιτελέσει με στοιχειώδη αποτελεσματικότητα την αποστολή του. Ο πολύπειρος στα πολιτιστικά θεματα πρόεδρός του, κ. Κώστας Καρποντίνης, ίσως καταφέρει να νεκραναστήσει τον ΠΟΔΝ και να τον αναδείξει σε πολιτιστικό φορέα αντάξιο του ΠΟΔΔ ή και ακόμη καλύτερο.
Κατά τα άλλα, μια στοιχειώδης συνεργασία μεταξύ των δύο πολιτιστικών οργανισμών θα μπορούσε να προσφέρει εντυπωσιακά αποτελέσματα τόσο στον προγραμματισμό όσο και στη διάχυση του πολιτισμικού προϊόντος σε ολόκληρο το νησί. Ο πολιτισμός του νησιού είναι ενιαίος και η διαχείρισή του θα πρέπει να γίνεται με ενιαίο τρόπο και όχι με επικαλύψεις και ανταγωνιστική διάθεση. Επίσης, εκδηλώσεις που θα μπορούσαν να διαχυθούν και στην υπόλοιπη Νάξο είναι κρίμα να περιορίζονται μόνο στο μισό νησί. Τέλος, η ενιαία διαχείριση των πολιστικών εκδηλώσεων θα συνέβαλε στο σωστό προγραμματισμό τους και στην πληρέστερη ενημέρωση του κοινού.
Ίσως καταλήγουμε σε προηγούμενο συμπέρασμα για την ανάγκη σύστασης μιας τοπικής ομοσπονδίας ναξιακών συλλόγων, η οποία θα ενσωματώσει τους δύο πολιτιστικούς οργανισμούς των δήμων και μαζί με αυτούς κι όλους τους πολιτιστικούς συλλόγους του νησιού με σκοπό την ενιαία και αποτελεσματικότερη διαχείριση του πολιτισμικού μας προϊόντος.

Σάββατο, 18 Ιουλίου 2009

Κυκλοφοριακό της Νάξου: μια προτεινόμενη λύση

Υπάρχει λύση στο κυκλοφοριακό θέμα της Νάξου;
Η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι θετική, αφού κάθε πρόβλημα έχει τη λύση του.
Πλήρης και ιδανική λύση δεν είναι βέβαια εφικτή, καθώς η δομή της πόλης και διάθρωση του οδικού δικτύου της δεν αφήνει πολλά περιθώρια συνολικής παρέμβασης. Όταν μάλιστα το ζητούμενο είναι να αντιμετωπιστεί το μποτιλιάρισμα χωρίς να απαιτείται η τοποθέτηση φωτεινών σηματοδοτών, η δυσκολία επίλυσης του προβλήματος αυξάνεται.
Οι μέχρι τώρα προσπάθειες να βρεθεί συνολική λύση στο πρόβλημα δεν ευδοκίμησαν. Μήπως όμως θα μπορούσαν να δοκιμαστούν πιλοτικά επιμέρους παρεμβάσεις ώστε το πρόβλημα να λυθεί μερικώς, δηλαδή σε επιμέρους σημεία του;

Σίγουρα υπάρχουν κάποιες λύσεις, όπως προτείνονται παρακάτω, οι οποίες δεν είναι υποχρεωτικά αλληλένδετες, δηλαδή δεν επηρεάζει αναγκαστικά η μία την άλλη. Στόχος των προτεινόμενων παρεμβάσεων είναι η αποφόρτιση της Παπαβασιλείου, η οποία κάλλιστα θα μπορούσε να πλακωστρωθεί και να λειτουργεί το βράδυ ως πεζόδρομος και γενκά η αποφόρτιση του κέντρου της πόλης:

Παρέμβαση 1η:
Τοποθέτηση πινακίδων στις εισόδους της πόλης (στη μάντρα του Μανωλά, το εργαστήριο του ΡΑΝΤΕΒΟΥ, στη διασταύρωση ΒΙΔΑΛΗ και στις διασταυρώσεις Κέντρου Υγείας και Λυκείου) που θα κατευθύνουν τους οδηγούς να επιλέξουν μεταξύ των δύο βασικών χώρων στάθμευσης (μετεωρολογικού ή Γρόττας). Όσοι επιλέξουν το χώρο στάθμευσης του μετεωρολογικού θα κατευθύνονται σε αυτόν περιφερειακά (από το δρόμο που οδηγεί στη διασταύρωση του ΡΑΝΤΕΒΟΥ - θερινό σινεμά, αστυνομία, κοκ.). Όσοι ενδιαφέρονται για τή Γρόττα θα συνεχίζουν ως τη διασταύρωση του Λυκείου, από όπου θα κατευθύνονται δεξιά προς τον περιφερειακό που οδηγεί στη Γρόττα.



Παρέμβαση 2η:
Μονοδρόμηση Παπαβασιλείου από Αγία Θεοδοσία μέχρι διασταύρωση Λυκείου. Απαγόρευση καθόδου σε αυτό το τμήμα, υποχρεωτική στροφή δεξιά από λύκειο προς Περιφερειακό, απρόσκοπτη είσοδος οχημάτων από Περιφερειακό στην οδό Νάξου-Γλινάδου. Κάθοδος στην Παπαβασιλείου μόνο πίσω από το σούπερ μάρκετ Ατλάντικ για να αποθαρρύνεται και να περιορίζεται η είσοδος οχημάτων στο κέντρο της πόλης. Ταυτόχρονα θα υπάρχουν πινακίδες που θα οδηγούν στους περιφερειακούς χώρους στάθμευσης (Γρόττα, ποτάμι ή άλλους χώρους περιφερειακά της πόλης).




3η παρέμβαση:

Η είσοδος και η έξοδος του λιμανιού θεωρείται εδώ και χρόνια ένα από τα μεγάλα αγκάθια του κυκλοφοριακού μας. Έτσι στενή και κλειστή όπως είναι διαμορφωμένη σήμερα η στροφή Δελλαρόκα (ορθή γωνία) και δεδομένου ότι από αυτή διέρχονται όλα τα βαριά οχήματα (φορτηγά, νταλίκες, λεωφορεία), είναι συχνό το μποτιλιάρισμα στο σημείο αυτό. Μια λύση θα ήταν να ανοίξει η στροφή με την κατάλληλη διαμόρφωση, όπως προτείνεται στην παρακάτω εικόνα. Θα χρειαστεί να κοπεί μία γωνία από την πλατεία, η οποία όμως θα μεταφερθεί σε μεγαλύτερη έκταση και θα ενοποιηθεί με τον πεζόδρομο που οδηγεί στα Παλάτια.


Παρεμβάσεις απλές και σίγουρα αποτελεσματικές, ανέξοδες και εύκολες στην εφαρμογή τους. Λύσεις που βασίζονται αποκλειστικά στην κοινή λογική και την εμπειρία και όχι σε αμφίβολης αξίας δαπανηρές και ανεφάρμοστες μελέτες. Λύσεις που δε θίγουν κανένα πολίτη της Νάξου και το μόνο που προϋποθέτουν είναι η βούληση της δημοτικής αρχής.


Παρεμβάσεις που μπορούν να γίνουν ακόμη πιο αποτελεσματικές αν συνδυαστούν με συνεχή δρομολόγια της δημοτικής συγκοινωνίας από και προς τους χώρους στάθμευσης.


Τέλος, υπάρχει ακόμη και η δυνατότητα τοποθέτησης οθονών πληροφόρησης, οι οποίες θα μπορούσαν να τοποθετηθούν στις επίμαχες διασταυρώσεις και να πληροφορούν για τη διαθεσιμότητα των θέσεων στάθμευσης στους υφιστάμενους χώρους στάθμευσης. Το σύστημα θα ενημερώνεται σε τακτική βάση από τη δημοτική αστυνομία που θα εποπτεύει τους χώρους στάθμευσης.


Εφαρμογή εναλλακτικών προτάσεων, λοιπόν, και όχι αδράνεια!

Κώστας Κλουβάτος

Επιτόπιο Μουσείο Γρόττας: η υποβάθμιση του περιβάλλοντος χώρου

Από την περασμένη δεκαετία που το Επιτόπιο Μουσείο της Γρόττας είχε εγκαινιαστεί με δόξες και τιμές από τον τότε πρωθυπουργό, κ. Σημίτη, μέχρι σήμερα κύλισε πολλή αλμύρα στις εξωτερικές εγκαταστάσεις του μουσείου. Παρά τις κατά καιρούς συντηρήσεις που έγιναν στο χώρο και μολονότι βρισκόμαστε ήδη στην τουριστική περίοδο, σήμερα ο επισκέπτης πλησιάζοντας στο χώρο του μουσείου αντικρίζει την παρακάτω εικόνα:
Από τα 12 συνολικά πλινθόχτιστα κολωνάκια, μόνο τα 2 διαθέτουν φωτιστικά σώματα που λειτουργούν το βράδυ. Στα υπόλοιπα κολωνάκια οι λάμπες χρειάζονται εδώ και πολλούς μήνες αντικατάσταση. Το ένα από τα 12 κολωνάκια έχει σπάσει εδώ και καιρό και η ζημιά δεν έχει αποκατασταθεί.
Τα περισσότερα από τα υπόλοιπα χωνευτά φωτιστικά σώματα παραμένουν χαλασμένα. Τα μεταλλικά κάγκελα της γέφυρας, οι μεταλλικές σκάρες, τα συρματόσκοινα είναι διαβρωμένα και η μπογιά σε πολλά σημεία έχει απομακρυνθεί. Ο κήπος πάνω από το μουσείο δε φροντίζεται συστηματικά και γι΄αυτό στο μεγαλύτερο μέρος του παραμένει αφύτευτος.
Οι τρεις πρασιές που δημιουργήθηκαν στη βοτσαλωτή πλατεία πάνω από το μουσείο, μπροστά από τη Μητρόπολη, παραμένουν αφύτευτες και αξιοποιούνται αποκλειστικά από τους σκύλους για τις ακαθαρσίες τους.
Η ίδια εικόνα εμφανίζεται και στη δυτική πλευρά του μουσείου, στην οποία αντικρίζει κανείς τις ακαθαρσίες ανάμεσα στα ατάκτως ερριμμένα και εκτεθειμένα μαρμάρινα εκθέματα.
Όσον αφορά στην επισκεψιμότητα του μουσείου, είναι αμφίβολο αν αυτή έχει ανταποκριθεί στις προσδοκίες των αρχαιολόγων ή συμβαδίζει με τις αμφίβολης αξίας χωρικές διευθετήσεις που εχουν γίνει στον περιβάλλοντα χώρο, η χρηστικότητα του οποίου είναι βέβαιο ότι δεν έχει αποδώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα.
Από την άλλη πλευρά, προτού ακομη ξεκινήσει καλά καλά η τουριστική περίοδος, απαγορεύτηκε αυστηρά η είσοδος και στάθμευση οχημάτων στον περιβάλλοντα χώρο του μουσείου με εντολή της αρχαιολογίας, την οποία έσπευσε να εφαρμόσει η δημοτική αστυνομία. Κλήσεις εκδίδονται ακόμη και σε σταθμευμένα μοτοποδήλατα. Από τη ρύθμιση αυτή δεν εξαιρούνται ούτε οι μόνιμοι κάτοικοι της περιοχής της Παλιάς Χώρας, οι οποίοι εξυπηρετούνταν ως τώρα αποκλειστικά από αυτό το χώρο.
Από τη μια λοιπόν ένα τέλεια υποβαθμισμένο περιβάλλον γύρω από το μουσείο με ευθύνη των αρμοδίων και από την άλλη η προσπάθεια να μας πείσουν ότι τα οχήματα στο χώρο αυτό - και μάλιστα σε περίοδο έλλειψης χώρων στάθμευσης - δημιουργούν πρόβλημα. Δυστυχώς, για μια ακόμη φορά υπερίσχυσε η αρχαιολογία και οι τουρίστες έναντι των δημοτών της Νάξου.

Κυριακή, 5 Ιουλίου 2009

Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗΣ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑΣ ΣΤΟ ΝΑΞΙΑΚΟ ΤΥΠΟ

Διαβάζοντας σε καθημερινή ή εβδομαδιαία βάση τον τοπικό τύπο της Νάξου μπορεί πλέον ο πολίτης της Νάξου να εξασφαλίζει πολύπλευρη ενημέρωση και να διαμορφώνει τη δική του άποψη για τα θέματα που αφορούν την τοπική κοινωνία. Ωστόσο, κατά την ανάγνωση των τοπικών εφημερίδων συναντά κανείς πληθώρα γραμματικών και συντακτικών σφαλμάτων, τα οποία ως ένα βαθμό επηρεάζουν αρνητικά το αισθητικό και αντιληπτικό αποτέλεσμα. Εδώ εξετάζουμε δυο - τρεις συγκεκριμένες περιπτώσεις γραμματικών και συντακτικών σφαλμάτων που συναντούμε πολύ συχνά στον τοπικό μας τύπο. Προσεγγίζουμε το θέμα όχι από πρόθεση υποβάθμισης της αξιέπαινης πραγματικά δουλειάς που γίνεται στον τομέα της ενημέρωσης στον τόπο μας, αφού άλλωστε το γεγονός ότι εκδίδονται αδιάλειπτα τρεις εφημερίδες σε ημερήσια ή εβδομαδιαία βάση αποτελεί από μόνο του εντυπωσιακό επίτευγμα. Η προσέγγισή μας γίνεται καθαρά από ερευνητική σκοπιά και με στόχο να συμβάλει στη βελτίωση της εικόνας των εντύπων.

Εξετάσαμε τυχαία τα πρόσφατα φύλλα των τριών συχνότερης κυκλοφορίας εντύπων της Νάξου: «Το Βήμα της Νάξου» (4/6/09), «η Μάσκα» (5/6/09) και «η Κυκλαδική» (5/6/09) και καταγράψαμε ενδεικτικά μερικά από τα λάθη που συναντήσαμε. Επισημαίνεται ότι η ίδια περίπου εικόνα λαθών με μικρές αποκλίσεις εμφανίζεται σχεδόν σε κάθε φύλλο των εν λόγω εντύπων, ώστε μπορεί κανείς να υποστηρίξει ότι πρόκειται μάλλον για ένα μόνιμο φαινόμενο, παρά για τυχαίες και μεμονωμένες περιπτώσεις λαθών. Τα συχνότερα λάθη που εντοπίσαμε ήταν τα εξής:

1. Λανθασμένη χρήση του τελικού -ν
Ένα από τα πιο συχνά γραμματικά σφάλματα είναι η άσκοπη τοποθέτηση ή η παράλειψη του τελικού -ν στα άρθρα, στην προσωπική αντωνυμία αυτή(ν), τη(ν) και τα άκλιτα δε(ν) και μη(ν). Ο κανόνας είναι απλός: Οι παραπάνω λέξεις διατηρούν το τελικό -ν όταν η λέξη που ακολουθεί αρχίζει από φωνήεν ή κ, π, τ, γκ, μπ, ντ, τσ, τζ, ξ, ψ.

Διαβάζουμε στο πρωτοσέλιδο της πρώτης εφημερίδας: «Τη Κυριακή ψηφίζουμε…»
και παρακάτω, στο ίδιο άρθρο: «Ας συμπεριφερθούμε λοιπόν τη Κυριακή…»
και αλλού στην ίδια σελίδα: «…μίλησε τη Κυριακή στο δημαρχείο…»
και σε άλλη σελίδα: «…στο κεντρικό Πύργο…»
Αντίθετα, διαβάζουμε στην ίδια σελίδα της εφημερίδας: «…στην δύναμη…»
και αλλού στην ίδια σελίδα: «…τον στόχο…»
και σε άλλη σελίδα επίσης: «…δεν θα έχουν νερό…»

Σύμφωνα όμως με τον προαναφερόμενο κανόνα, η σωστή γραφή είναι: «στη δύναμη», «στο στόχο», «δε θα έχουν», κ.ο.κ

Διαβάζουμε επίσης στη δεύτερη εφημερίδα: «Μη πάτε…», «Μη ψηφίσετε…», «δεν σας λέω», «…τον δικό της», «την σκιά», «…στην συνέχεια…», κ.ο.κ.
Επίσης διαβάζουμε στην ίδια εφημερίδα: «…για την φετινή…», «…στην Σαντορίνη», «στον Δήμο Νάξου για την χλωρίωση…», «…για την χώρα μας…», «…την δρομολόγηση…», «…με την Ρούλα Μπράουν…», «…με τον Γ…», «…με τον Β…», κ.ο.κ.

Συνεπώς, θα πούμε: την Κυριακή, την Πέμπτη, τον κύριο, την μπόρα, στην πόρτα, την γκρεμίζω, τον μπαμπά, τον ξυλοκόπο, τον ψαρά, δεν έρχομαι, και αντίστοιχα, το Θωμά, τη μέρα, μη φύγεις, κ.ο.κ.

Αναφορικά με την παράλειψη του τελικού -ν, η Παπαζαφείρη (1993) θεωρεί ότι αυτό δεν μπορεί παρά να είναι λάθος κάποιας «άμουσης» γραφίδας.

2. Λανθασμένη τοποθέτηση ή απουσία κόμματος
Σύμφωνα με την Παπαζαφείρη (1993), «σε πολλά κείμενα παρατηρείται το φαινόμενο της αλόγιστης χρήσης του κόμματος εκεί όπου δε χρειάζεται, ενώ μάταια το αναζητεί κανείς σε κάποιο σημείο όπου είναι αναγκαίο. Συνήθως γίνεται κατάχρηση του κόμματος με αποτέλεσμα τον κατακερματισμό του νοήματος».

Διαβάζουμε πάλι στην πρώτη εφημερίδα:
«Σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπικές ενδείξεις, η αποχή των ψηφοφόρων από τις κάλπες, θα πρωταγωνιστήσει…».
Φυσικά το δεύτερο κόμμα έχει τοποθετηθεί εσφαλμένα, αφού χωρίζει το ρήμα της πρότασης από τα συμφραζόμενά του, δηλαδή δε φαίνεται ότι «θα πρωταγωνιστήσει η αποχή».

Στην ίδια σελίδα επίσης διαβάζουμε:
«Η μεταστροφή του εκλογικού σώματος υπέρ του ΠΑΣΟΚ όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις σε όλη την Ελλάδα, φαίνεται να αποτελεί και τον στόχο των στελεχών του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στις Κυκλάδες.»

Εδώ παρατηρούμε τα εξής σφάλματα:
Λείπει ένα κόμμα μετά από τη λέξη ΠΑΣΟΚ και περισσεύει ένα κόμμα μετά τη λέξη αντιπολίτευσης.

Σε άλλη σελίδα:
«Η αποχή, το μόνο που μπορεί να φέρει, είναι την εμπέδωση στη συνείδηση των πολιτών, ότι η μοίρα μας είναι δεδομένη…»
Σε αυτή την περίοδο κανένα κόμμα δεν έπρεπε να τοποθετηθεί καθώς διασπάστηκε η ενότητα της πρότασης και δημιουργήθηκε διπλή ασυνταξία χωρίς λόγο.
Πολλές ακόμη παρόμοιες περιπτώσεις συναντήσαμε στο ίδιο φύλλο, όπως:
« Η σύμβαση του Δήμου με τον εργολάβο κ. Παπαδάκη, έχει λήξει…»
ή «Τα αποτελέσματα για την ανάδειξη συνέδρων, από την ΕΛΜΕ Νοτ. Κυκλάδων, στο 14ο συνέδριο της ΟΛΜΕ, ανέδειξαν δύο συνέδρους…»

Είναι φανερό ότι οι προτάσεις κατακερματίστηκαν χωρίς λόγο, αφού κανένα κόμμα δε χρειαζόταν.

Στη δεύτερη εφημερίδα διαβάζουμε:
«Για να αποκαταστήσουμε την αλήθεια η όλη διοργάνωση της έκθεσης ανήκε στην κ. Μαρία Παπαγιάννη η οποία θα αντικαταστήσει…».

Εδώ απαιτείται ένα κόμμα μετά τη λέξη «αλήθεια» κι ένα δεύτερο κόμμα μετά τη λέξη «Παπαγιάννη».

Στην τρίτη εφημερίδα διαβάζουμε:

«…να εντοπίσουν χώρους «άχτιστους» μέσα στην πόλη ή πλησίον αυτής, και να τους εκμεταλλευτούν…», «Οι υπάρχουσες λύσεις, θα χαθούν», «Και τότε θα είναι, που θα χαθεί κάθε πιθανότητα…»,

3. Η σύγχυση των καταλήξεων -ται και -τε των ρημάτων
Διαβάζουμε στην πρώτη εφημερίδα: «…δεν εξετάζετε η ποσότητα…», «…(η δεξαμενή) στεγάζετε…» και «…από ότι λέγετε…»

Σε άρθρο της δεύτερης εφημερίδας διαβάζουμε: «…η όλη ιστορία εξελίσσετε…», «Η φορολογική αποζημίωση φορολογείτε…».

Ο κανόνας είναι κι εδώ απλός: Οι καταλήξεις -μαι, -σαι, -ται αναφέρονται πάντοτε σε παθητική φωνή, σε ένα υποκείμενο και σε ενεστώτα, δηλαδή στο παρόν (π.χ. στεγάζομαι, στεγάζεσαι, στεγάζεται, κ.ο.κ.). Όταν λοιπόν έχω ρήμα που καταλήγει σε -μαι ή -με, -σαι ή -σε ή -ται ή -τε, εξετάζω αρχικά αν αυτό είναι στην ενεργητική ή στην παθητική φωνή, μεταφέροντάς το στο πρώτο ενικό πρόσωπο του ενεστώτα. Αν πληροί τους τρεις όρους εφαρμόζουμε τον κανόνα. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση βάζουμε -ε (π.χ. στεγάζουμε, στεγάζετε, στεγαζόμαστε, στεγάζεστε, στέγασε, στεγάσαμε, στεγαστήκαμε, στεγαστείτε, κ.οκ.).

Στην τρίτη εφημερίδα, φαίνεται ότι έχει εμπεδωθεί ο παραπάνω κανόνας καθώς μόνο μια περίπτωση, που πιθανότατα προέκυψε εκ παραδρομής, συναντήσαμε: «όπου παίζετε το μέλλον της εργασίας…».

4. Κατάχρηση σημείων στίξης
Ως προς την κατάχρηση αποσιωπητικών και άλλων σημείων στίξης, διαβάζουμε στην τρίτη εφημερίδα:

«Όποιος έχει…αφτιά, ας μας ακούσει τώρα…Σήμερα…Γιατί αύριο θα είναι αργά…»,
«Πού το νοσοκομείο…(σ.σ.: Ναι, το Νοσοκομείο Νάξου…»
«Διαμορφώνεται καθημερινά από τους ΘΕΑΤΡΙΝΟΥΣ που ΠΑΙΖΟΥΝ(Ε) στην Τ.Υ., ταΐζοντάς μας με ό,τι αυτοί θέλουν(ε) και γουστάρουν(ε)…»

Το αποτέλεσμα είναι ένα: υποβάθμιση της αισθητικής του κειμένου, νοηματική σύγχυση και ταλαιπωρία του αναγνώστη..

Μεταφέρουμε αυτούσια μια άλλη περίοδο από την ίδια εφημερίδα:
«Και στο ιστορικό Γυμναστήριο του 1ου Γυμνασίου (και στις μέρες μας και του 2ου Γυμνασίου) Νάξου, parking’s θα έχουμε… Και θα …αποκτήσουμε σε όλους τους παραπάνω χώρους, χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων , αφού δεν μπορέσαμε να φτιάξουμε/δαημιουργήσουμε νέους…».

Εδώ παρατηρούμε τα εξής σφάλματα: α) μέσα στην παρένθεση το ένα «και» σίγουρα περιττεύει, β) η λέξη parking’s σημαίνει «του πάρκινγκ», δηλαδή μόνο πτώση γενική θα μπορούσε να είναι· το σωστό είναι parkings, γ) γίνεται κατάχρηση των αποσιωπητικών, δ) ένα κόμμα έχει μπει βιαστικά μακριά από την προηγούμενη λέξη, ε) χρησιμοποιείται διπλή φράση «φτιάξουμε/δημιουργήσουμε», ενώ θα έπρεπε να έχει επιλεγεί η καταλληλότερη από τις δύο λέξεις, π.χ. δημιουργήσουμε και στ) υπάρχει τυπογραφικό λάθος στη λέξη δημιουργήσουμε.

Ειδικότερα όσον αφορά το φαινόμενο με τις διπλές λέξεις, μερικές άλλες περιπτώσεις είναι: «…λανθασμένης τακτικής/επιλογής…», «-Πότε το θέμα-πρόβλημα αυτό…», κ.ο.κ.
Η τόσο συχνή χρήση διπλής λέξης, συνώνυμης ή ταυτόσημης, για την εναλλακτική απόδοση ενός νοήματος όχι μόνο δε βοηθάει τον αναγνώστη να κατανοήσει το περιεχόμενο, αλλά, αντίθετα, δημιουργεί σύγχυση. Ταυτόχρονα, θα μπορούσε να εκληφθεί ως αδυναμία επιλογής των κατάλληλων λέξεων και εντέλει αδυναμία έκφρασης.

5. Άλλες ορθογραφικές ή συντακτικές αβλεψίες
Μερικές από τις αβλεψίες που συναντήσαμε επίσης σε άρθρο της δεύτερης εφημερίδας είναι:

«…Τυχών αποφάσεις…»: διπλά εσφαλμένη η χρήση της μετοχής «τυχών». Πρώτον, είναι σε ενικό αριθμό ενώ το ουσιαστικό που συνοδεύει σε πληθυντικό και δεύτερον, είναι αρσενικό και συνοδεύει θηλυκό. Αντί αυτής θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί η λέξη ενδεχόμενες

«…όλοι αυτή η βουλευτικοί ιστορία…»: Προφανώς πρόκειται για αβλεψία εκ παραδρομής, δηλαδή λόγω βιασύνης, αλλιώς δεν μπορεί να εξηγηθεί το ανακάτεμα των καταλήξεων.

«…τα έβαλλε αλλιώς…»: Το ρήμα βάζω έχει αόριστο έβαλα, όχι «έβαλλα». Αν επρόκειτο για το ρήμα «βάλλω» θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί η λέξη «έβαλλε», το νόημα όμως θα ήταν εντελώς διαφορετικό.

«…εάν κριθεί σαν κατάλληλος…»: Το ρήμα κρίνω ή κρίνομαι και άλλα παρόμοια ρήματα (ορίζω, θεωρώ, κλπ), συντάσσονται κατευθείαν με κατηγορούμενο (π.χ. «το νερό κρίθηκε ακατάλληλο» και όχι «κρίθηκε ως ακατάλληλο»). Αλλά ακόμη κι αν χρειαζόταν κάποια λέξη, αυτή που θα ταίριαζε είναι το «ως» και όχι το «σαν» που δηλώνει παρομοίωση.

«…σαν αποτέλεσμα…»: Το σωστό είναι κι εδώ «ως αποτέλεσμα». Μη συγχέουμε το σαν με το ως, επειδή έτσι συνηθίσαμε.

«…ότι καλύτερο υπάρχει…»: Το σωστό είναι «…ό,τι καλύτερο υπάρχει…». Άλλο είναι ο ειδικός σύνδεσμος «ότι» που ακολουθεί τα ρήματα και εισάγει ειδικές προτάσεις (π.χ. άκουσα ότι θα φύγεις) και άλλο η αναφορική αντωνυμία «ό,τι» που σημαίνει οτιδήποτε. (π.χ. ό,τι και να μου πεις δε θα με πείσεις)

«…υπάρχουν και οι καλοπροαίρετη…»: Πρόκειται πιθανότατα για μία ακόμη περίπτωση βιασύνης παρά άγνοιας του κανόνα.

Στην τρίτη εφημερίδα συναντήσαμε επίσης:

Γιαυτούς: το σωστό είναι: «γι’ αυτούς» (Παπαναστασίου, 1999, σελ.28).
Θάθελά: το σωστό είναι: «θα ’θελα», με δύο λέξεις χωρίς τόνο (Παπαναστασίου, 1999, σελ.18).

Συμπεράσματα και προτάσεις
Η προσφορά του τοπικού τύπου στην πολύπλευρη ενημέρωσή των συμπολιτών μας είναι αναμφίβολα ανεκτίμητη. Διαπιστώνεται όμως ότι η απουσία συστηματικής διαδικασίας διόρθωσης των γραμματικών και συντακτικών σφαλμάτων δημιουργεί πρόβλημα στο αισθητικό και αντιληπτικό αποτέλεσμα. Είναι φυσικό να γίνονται λάθη και αναπόφευκτα θα συνεχίσουν να γίνονται όπου γίνεται χρήση της «γραφίδας». Υπάρχουν όμως κάποια λάθη που είναι εύκολο να εξαλειφθούν ή τουλάχιστο να ελαχιστοποιηθούν. Αρκεί μια δεύτερη ανάγνωση από τον αρθρογράφο ή από τρίτο πρόσωπο πριν την εκτύπωση των φύλλων. Χρειάζεται επίσης μια ανάγνωση των βασικών κανόνων της γραμματικής και του συντακτικού ή κάποιων βιβλίων που εστιάζουν στο συγκεκριμένο πρόβλημα. Κάποια λάθη, κυρίως συντακτικά και εκφραστικά, ίσως απαιτούν την έμπειρη ματιά ενός φιλολόγου ή άλλου ειδικού, όπως γίνεται με τη διόρθωση κάθε βιβλίου πριν την έκδοσή του. Πρόκειται για μια διαδικασία σύντομη και ελάχιστα δαπανηρή. Καλό είναι λοιπόν να αποφεύγεται η βιαστική εκτύπωση των εντύπων χωρίς να έχει προηγηθεί η απαραίτητη ορθογραφική και συντακτική επιμέλεια. Αν αυτό γίνει συστηματικά, η γλώσσα μας θα «κακοποιείται» λιγότερο και τα έντυπα θα είναι περισσότερο ευανάγνωστα και κατανοητά.

Χρήσιμη βιβλιογραφία

Παπαναστασίου, Γ. (1999). Εφαρμοσμένη γραμματική της δημοτικής και συντακτικό, τόμος Α΄. Αθήνα.
Παπαναστασίου, Γ. (1999). Εφαρμοσμένη γραμματική της δημοτικής και συντακτικό, τόμος Β΄. Αθήνα.
Παπαζαφείρη, Ι. (1993). Λάθη στη χρήση της γλώσσας μας. Αθήνα: Σμίλη.
Τζαννετάκος, Γ. Λόγος ελληνικός στη δημοσιογραφία. Αθήνα: Λύχνος.
Τσολάκης, Χ. Νεοελληνική Γραμματική. Αθήνα: ΟΕΔΒ.

«Τα παιδιά δε θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν!»

Το άρθρο δανείζεται τον τίτλο του βιβλίου του Νίκου Σιδέρη: «Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν!», που εκδόθηκε πρόσφατα (2009) από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Ο συγγραφέας, ως ψυχαναλυτής - ψυχίατρος - νευροψυχολόγος - νευρογλωσσολόγος, απευθύνεται με το βιβλίο του σε «συνήθεις γονείς» που μέσα σε «συνήθεις οικογένειες» ανατρέφουν «συνήθη παιδιά». Ο συγγραφέας υποστηρίζει κάτι πολύ απλό: ότι στη σύγχρονη οικογένεια παρουσιάζονται αναπόφευκτα προβλήματα στις σχέσεις γονέων - παιδιών. Κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι τέλειος γονέας και ότι διατηρεί τέλεια σχέση με τα παιδιά του. Αυτό, δηλαδή, στο οποίο θα μπορούσαμε όλοι μας να συμφωνήσουμε είναι ότι δεν υπάρχει τέλεια οικογένεια ή οικογένεια χωρίς προβλήματα. Το ζήτημα είναι πότε συνειδητοποιούμε την ύπαρξή των προβλημάτων και αν καταφέρνουμε να εντοπίσουμε τις γενεσιουργές αιτίες τους. Αν εντοπιστεί η αιτία που δημιούργησε το πρόβλημα, τότε υπάρχει περιθώριο για αντιμετώπισή του. Τις περισσότερες φορές η προβληματική συμπεριφορά του παιδιού δεν οφείλεται στο ίδιο το παιδί αλλά στο γονέα ή τους γονείς, οι οποίοι δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στο ρόλο τους.

Η οικογένεια λειτουργεί ως «σύστημα», μέσα στο οποίο οι κοινωνικές σχέσεις των μελών πρέπει να διατηρούνται πάντοτε σε ισορροπία. Αυτή είναι η έννοια του συστήματος, η ανάπτυξη και διατήρηση υγιών κοινωνικών σχέσεων ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας, δηλαδή σχέσεων αγάπης, αλληλοκατανόησης και αλληλοσεβασμού. Αν κάποιο μέλος εκδηλώσει μια προβληματική συμπεριφορά, η λειτουργία της οικογένειας στρεβλώνεται. Κάθε πρόβλημα λοιπόν συμπεριφοράς ή κοινωνικής σχέσης θα πρέπει να προλαμβάνεται ή τουλάχιστο να ανιχνεύεται νωρίς για να μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά.

Δυστυχώς, όλο και περισσότεροι σύγχρονοι γονείς ανακαλύπτουν ξαφνικά ότι το παιδί τους, συνήθως κατά την εφηβεία ή και νωρίτερα, εκδηλώνει κάποιου είδους «προβληματική» συμπεριφορά. Αυτή η συμπεριφορά μπορεί να αναφέρεται στην επιθετική ή βίαιη συμπεριφορά του παιδιού εναντίον των γονέων ή άλλων μελών της οικογένειας, στη λεκτική βία, στην παντελή έλλειψη σεβασμού, στον αρνητισμό, στην τάση αυτοκαταστροφής και αυτοαπομόνωσης, στη διακοπή της επικοινωνίας με τους γονείς, στην εμπλοκή σε άσχημες παρέες, στην παραβατική συμπεριφορά, στην άρνηση για το σχολείο ή την εγκατάλειψη του σχολείου, στην εκδήλωση ψυχοσωματικών δυσλειτουργιών, κ.ο.κ.

Κάτι έχει στραβώσει ξαφνικά μέσα στην οικογένεια ή - συνήθως - όχι και τόσο ξαφνικά, αφού η εκδήλωση μιας συμπεριφοράς μπορεί να έχει τις ρίζες της πολύ πιο πριν, όταν ο ρόλος του γονέα ή των γονέων και η σχέση τους με το παιδί άρχισαν να στραβώνουν, να παρεξηγούνται, να υποχωρούν, να δέχονται εκπτώσεις και τελικά να τίθενται υπό αμφισβήτηση και να διαταράσσονται.

Σήμερα, δυστυχώς, οι γονείς έχουν την τάση να εκδηλώνουν ακραίες και αντιφατικές συμπεριφορές:

Πρώτο, φορτώνουν στα παιδιά τους βάρη και ευθύνες που δεν μπορούν αυτά να αντέξουν: τα υποχρεώνουν σε εξαντλητική μελέτη και παρακολούθηση φροντιστηριακών μαθημάτων ενώ ταυτόχρονα καλλιεργούν υπερβολικές και συνήθως μη ρεαλιστικές προσδοκίες για πανεπιστημιακές σπουδές και σπουδαία επαγγελματικά επιτεύγματα, παρότι οι ίδιοι γνωρίζουν ότι η ακαδημαϊκή και επαγγελματική επιτυχία στην εποχή μας είναι πολύ δύσκολη υπόθεση. Η ψυχολογική πίεση που ασκείται στα παιδιά με αυτόν τον τρόπο είναι αφόρητη (βλέπε αυτοκτονίες κάθε χρόνο μετά από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των πανελλαδικών εξετάσεων).

Δεύτερο, ελαχιστοποιείται ο χρόνος πραγματικής κοινωνικής συναναστροφής μεταξύ των μελών της οικογένειας, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται δυσλειτουργίες στους ρόλους και τις σχέσεις μέσα στην οικογένεια. Όταν η παρουσία του γονέα ή των γονέων είναι «λειψή», οι επιδράσεις των συνομηλίκων και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης υπερισχύουν και η ισορροπία του οικογενειακού συστήματος διαταράσσεται.

Τρίτο, για να αντισταθμίσουν οι γονείς την ανεπάρκειά τους, πλειοδοτούν στο ποια οικογένεια θα επιδαψιλεύσει τα περισσότερα αγαθά, υπηρεσίες και ανέσεις στα παιδιά (συσσώρευση άχρηστων συνήθως και συχνά επιβλαβών παιχνιδιών: playstations, υπολογιστές, ελεύθερη πρόσβαση στο ίντερνετ, κινητό τηλέφωνο, ανεξέλεγκτες παρέες και διασκεδάσεις, πλήρης ελευθερία στο ντύσιμο και την εμφάνιση, ανεξέλεγκτη διατροφή, αλόγιστη χρηματοδότηση, μοτοσυκλέτα ή αυτοκίνητο, κ.ο.κ.). Οι γονείς διαγκωνίζονται στο ποιοι θα είναι περισσότερο αρεστοί και «δημοκρατικοί», στο ποιοι θα είναι περισσότερο «φιλαράκια» με τα παιδιά, στο ποιοι θα κάνουν τα περισσότερα χατίρια, καταργώντας τους στοιχειώδεις κανόνες που θα έπρεπε να διέπουν τις σχέσεις γονέων-παιδιών.

Ο Σιδέρης (2009) υποστηρίζει ότι η σχέση γονέα - παιδιού, είτε το θέλουμε είτε όχι, είναι «ασύμμετρη». Οι γονείς κυβερνούν την οικογένεια, φροντίζουν για την ευημερία και την ασφάλεια των μελών της, θέτουν τους κανόνες λειτουργίας της και φροντίζουν για την τήρησή τους. Εκ των πραγμάτων ο ρόλος των γονέων προκύπτει διαφορετικός από των παιδιών. Όταν αρχίσουν να γίνονται εκπτώσεις στην τήρηση των κανόνων, η λειτουργία της οικογένειας χάνει την ευρυθμία της. Τα παιδιά, από πλευράς τους, είναι υποχρεωμένα να σέβονται τους γονείς τους και να τηρούν τους οικογενειακούς κανόνες. Όπως γράφει ο Σιδέρης:

Σε θέματα κοινής ζωής, όπως οι ώρες φαγητού και ύπνου ή το ύψος των διαθέσιμων για το παιδί χρημάτων, οι γονείς έχουν την υποχρέωση να ακούσουν τη γνώμη, τις επιθυμίες και τις προτιμήσεις του παιδιού τους, αλλά και να λάβουν εκείνοι την τελική απόφαση, με την οποία το παιδί υποχρεούται να εναρμονισθεί. (σελ.45).

Όπως γράφει ο Σιδέρης (2009) σε άλλο σημείο (σελ. 39), ένα σπίτι «δεν είναι ξενοδοχείο, όπου ο καθένας περνάει, μένει λίγο, μετά φεύγει - και στη θέση του έρχεται ένας άλλος…», αλλά ένα αυστηρά συγκροτημένο σύστημα που διέπεται από κανόνες, οι οποίοι γίνονται σεβαστοί.
Ανεπίσημα στοιχεία δείχνουν ότι όλο και περισσότεροι γονείς τείνουν να καταφεύγουν σε «ειδικούς» για τα παιδιά τους όταν ξαφνικά ανακαλύψουν ότι κάτι πάει «στραβά» στη συμπεριφορά του παιδιού ή στη σχέση τους με το παιδί. Η «ψυχοθεραπεία» τείνει να γίνει μόδα και πλασματική ανάγκη. Μάλιστα, ελλείψει παιδοψυχολόγου, σχολικού ψυχολόγου ή παιδοψυχίατρου, οι γονείς δε διστάζουν να απευθυνθούν σε διάφορους άλλους «ψυχοθεραπευτές» και «συμβούλους» (ψυχολόγους, κλινικούς ψυχολόγους, ψυχαναλυτές, ψυχίατρους, νευροψυχολόγους, οικογενειακούς συμβούλους, κ.ο.κ.). Οι γονείς απευθύνονται για το παιδί τους στους «ειδικούς» επειδή οι ίδιοι δεν έχουν συνειδητοποιήσει ή δε θέλουν να παραδεχτούν ότι η αιτία του προβλήματος βρίσκεται αλλού, κρύβεται στη δική τους ανεπάρκεια, στην απουσία τους, στα δικά τους σφάλματα, στη δική τους συμπεριφορά απέναντι στο παιδί, στα συζυγικά προβλήματα. Δε γνωρίζουν ότι «τα παιδιά δε θέλουν ψυχολόγο - γονείς θέλουν!»

Αν, λοιπόν, αναλογιστεί κανείς ότι σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις το πρόβλημα ξεκινάει από τη συμπεριφορά και τις επιλογές των γονέων, θα μπορούσε κανείς να παραφράσει τον τίτλο ως εξής: «Τα παιδιά δε θέλουν ψυχολόγο. Οι γονείς θέλουν!».

Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2009

Δυστυχώς … επαληθευτήκαμε: Τα λύματα του Κυνιδάρου διοχετεύονται στο νερό της λιμνοδεξαμενής των Εγγαρών

Επί χρόνια τώρα καταγγέλουμε και στηλιτεύουμε την αδιαφορία των αρμοδίων αρχών για την κατάσταση με τα λύματα του Κυνιδάρου, τα οποία εισέρχονται στο νερό που χρησιμοποιεί η Χώρα, τόσο (α) μέσα από την εφημερίδα του χωριού «εν Κυνιδάρω», και (β) μέσω του ΜΠΛΟΓΚ: http://naxos-think.blogspot.com/.
Πραγματικός «κόλαφος» είναι το πρόσφατο έγγραφο του Επαρχείου Νάξου προς το Δήμο Νάξου που δημοσιεύεται στην "Κυκλαδική" (14/1/2009), το οποίο κρούει τον κώδωνα του κινδύνου και απαιτεί την άμεση διακοπή της υδροληψίας από τη λιμνοδεξαμενή Εγγαρών καθώς και την άμεση διακοπή της διοχέτευσης των λυμάτων του Κυνιδάρου στο ρέμα που τα οδηγεί στη λιμνοδεξαμενή. Ένα έγγραφο «καταπέλτης» για όλους όσοι αδιαφορούν εγκληματικά για το πρόβλημα όλα αυτά τα χρόνια που το βροντοφωνάζουμε μόνο εμείς οι Κυνιδαριώτες, λες και είναι αποκλειστικά δικό μας πρόβλημα. Λες και δεν αφορά πρωτίστως την υγεία των κατοίκων της Χώρας Νάξου.
Την ώρα που τα λύματα του Κυνιδάρου συνεχίζουν να ρέουν ανεμπόδιστα στη λιμνοδεξαμενή των Εγγαρών, το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Νάξου, σχεδόν ομόφωνα, εγκρίνει τη σύνδεση των υπόλοιπων παραλιών του Δήμου (μέχρι και το Καστράκι) με το κεντρικό αποχετευτικό δίκτυο της Χώρας για να οδηγηθούν τα λύματα της περιοχής στο βιολογικό καθαρισμό. Για τον Κυνίδαρο μισές κουβέντες, διχασμένες απόψεις για το αν θα πρέπει να γίνει τοπικός βιολογικός καθαρισμός ή αν θα πρέπει να συνδεθεί και ο Κυνίδαρος με το κεντρικό αποχετευτικό δίκτυο του Δήμου στα πρότυπα των υπόλοιπων χωριών του Δήμου, παλινωδίες και ματαιώσεις. Από μελέτη σε μελέτη κι από συρτάρι σε συρτάρι.
Οι κάτοικοι της Χώρας με στεντόρεια φωνή, την οποία δε θα μπορούν να αγνοήσουν οι τοπικοί μας άρχοντες, θα πρέπει να απαιτήσουν άμεση επίλυση του προβλήματος. Οφείλουν να καταδικάσουν όσους με οποιαδήποτε παράλειψη, κωλυσιεργία, αμέλεια ή αδιαφορία θέτουν σε κίνδυνο την υγεία τους.
Εμείς οι Κυνιδαριώτες, παρόλο που δεν είμαστε οι τελικοί αποδέκτες των λυμάτων του χωριού μας, θα συνεχίσουμε να βροντοφωνάζουμε και να απαιτούμε επίλυση του προβλήματος, επειδή γνωρίζουμε πολύ καλά ότι καταλήγουν στις βρύσες συμπολιτών μας.
Τέλος, σε περιόδους λειψυδρίας και επιτακτικής ανάγκης για σωστή διαχείριση των υδάτινων αποθεμάτων - είτε πρόκειται για διαχείριση επιφανειακών είτε πρόκειται για διαχείριση υπόγειων υδάτινων πόρων - απαιτείται υπευθυνότητα από όλους, πολύ περισσότερο από τους αιρετούς μας άρχοντες.
Καλούμε το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Νάξου να συνέλθει με τη διαδικασία του κατεπείγοντος για να συζητήσει το θέμα και να αναθεωρήσει το τεχνικό του πρόγραμμα προκρίνοντας ως πρώτης προτεραιότητας έργο τη σύνδεση του Κυνιδάρου με το βιολογικό καθαρισμό της Χώρας. Επίσης να διερευνηθούν και να αποδοθούν ενδεχόμενες ευθύνες για το σημερινό αδιέξοδο.

Κων/νος Κλουβάτος

Η ΝΑΞΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ GOOGLE